فلسفه جهانی دین

پس « فلسفه جهانی دین» که متشکل از سه واژه فلسفه و جهان و دین می باشد در تأویل کلی و ابتدائی واژه هایش بیانگر معنای واضحی است :

فلسفه به معنای « عشق به حقیقت» ( در تأویل هرمنوتیک لفظ یونانی) و جهان به معنای عالم هستی که از مبدأ ازلی « جهانده شده » است ( پرتاب شده است) و دین هم به معنای « راه» در لفظ عربی و به معنای «رجعت به مبدأ » در لفظ لاتین آن جمعاً مترادف با این معناست :

عشق به حقیقت عالم هستی که از مبدأ ازلی خود پرتاب شده و در جستجوی راه بازگشت به این مبدأ می باشد.